വ്യാഴാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 01, 2011

ഓണം സ്പെഷ്യല്‍

             കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ ഓണം ആഘോഷമായിക്കൊണ്ടാടാന്‍ ആറ്റുനോറ്റ് അച്ചിവീട്ടിലെത്തി. പാണ്ടിമേളം, പഞ്ചവാദ്യം,നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടിയ ഗജവീരന്‍. മുതലായ ‘പരമ്പര ഗതാഗത ‘എതിരേല്‍പ്പ് ചേരുവകള്‍ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായേക്കുമെന്ന് കരുതിയാവണം അവ മനപ്പൂര്‍വം ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള സ്വീകരണമാണ്  ഞങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ചത്..അനിയത്തിപ്പെണ്ണും, അളിയന്‍ ചെക്കനും പ്രധാനികളായ ആഘോഷക്കമ്മറ്റിയംഗങ്ങള്‍ മുറ്റത്തേക്കെത്തി അകത്തേക്കാനയിച്ച് ഒരുക്കങ്ങളുടെ തിരക്കിലായിരുന്ന  അമ്മയുടെ മുന്നിലെത്തിച്ചു..! അമ്മയെക്കണ്ടപാടേ..എന്റെ കയ്യീന്നു കെട്ടും പൊട്ടിച്ച് വാമഭാഗം ഒറ്റ ഓട്ടം..
“അമ്മേ...!”
                കൂട്ടം തെറ്റിയ പശുക്കുട്ടി തള്ളയെക്കണ്ടമാത്രയില്‍  ഓടിയടുക്കുമ്പോലെ ലവള് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു ചേര്‍ന്ന് ഉരുമ്മിനിന്നു..!.എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് തള്ളപ്പശു  ചെയ്യുമ്പോലെ  അമ്മ നക്കി ത്തുടച്ചില്ല അത്രമാത്രം..!
“ന്റെ മോള് ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ..!”
ആഘോഷ പരിപാടികള്‍ ഉത്ഘാടനം ചെയ്തു കോണ്ട് അമ്മ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി..!
ആദ്യത്തെ  വാക്കിനു ശേഷം മോളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങള്‍ എന്‍ലാര്‍ജ് ചെയ്ത് വിശദ മായ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തക്കൊണ്ട്  അമ്മ എന്റെനേരേയൊരു നോട്ടം...
“ ഹും...! .എന്റെ കുഞ്ഞിനെ  നീ......!” - എന്ന് മമ്മി,പറയാതെ പറഞ്ഞില്ലേ എന്ന് എനിക്കുതോന്നി.
“ഉം... ശര്യാ..! കൊറച്ചു കറുത്തും പോയി..!” -
അടുത്ത കമ്മറ്റിയംഗം. അനിയത്തിക്കാന്താരി..!
“ഇവള്‍ക്കൊന്നും വേറേ ഒരു പണിയുമില്ലേ “- എന്ന എന്റെ ആത്മ ഗതം ആരുകേള്‍ക്കാന്‍..!
ഞാന്‍ പതിയെ ഉമ്മറത്തേക്കെത്തി.
                          മുറ്റത്ത് ഓണത്തപ്പനെ വരവേറ്റതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങള്‍.  
കളിമണ്ണില്‍തീര്‍ത്ത ഓണത്തപ്പനും ത്യക്കാക്കരയപ്പനും പിന്നെ  എനിക്കു പരിചയമില്ലാത്ത ഏതൊക്കെയോ അപ്പന്മാരുമുണ്ട് . അരിനൂറ് വിതറി തുമ്പച്ചെടികൊണ്ട് മൂടി, ഒരു പഴയ ഓലക്കുടയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍,  എല്ലാം നല്ല ചിട്ടയോടെ..
  വിതരണം ചെയ്ത ഓണക്കോടികളുടെ ചുവട് പിടിച്ച് അകത്ത്  ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നു.
“ എന്തിനാ നീ അവനേക്കൊണ്ട് ഈ കാശെല്ലാം മുടക്കിച്ചെ..?”
മകള്‍ ക്ഷീണിച്ച സങ്കടം മാറ്റി ആ സ്ഥാനത്ത് അമ്മ പുതിയ സങ്കടം വച്ചു പിടിപ്പിച്ചു..!
“ ഹൊ..!മേക്കരേലെ റാണീടെ പോലത്തെ ചുരിദാറ്..എനിക്കീ കളറങ്ങിഷ്ട്ടായി..!”- കിട്ടിയ ചുരിദാറ് നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത്  അനിയത്തിക്കുട്ടി.
ഹും..! ഞാനല്ലേ ഇതെല്ലാം സെലക്റ്റ് ചെയ്ത് വാങ്ങിച്ചത് ..എന്ന ഗമയില്‍ ലവള് അകത്ത് ഷൈന്‍ ചെയ്യുന്നു.
അടുക്കളയില്‍ നിന്നും ഓണസദ്യയുടെ  സുഗന്ധം..!
എന്നാല്‍ ആ വഴിക്കാവാമെന്നുകരുതി പതിയെ അടുക്കളയിലേക്കു കയറി. ചെറുതും വലുതുമായ പാത്രങ്ങളില്‍ വിഭവങ്ങള്‍ മൂടിവച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു. പച്ചടി, കിച്ചടി,പുളിയിഞ്ചി,നാരങ്ങാ മാങ്ങാ, അവിയല്‍.... അങ്ങനെ ഓരോന്നും നോക്കി..!
മണത്തില്‍ത്തന്നെ ഗംഭീരമെന്ന് വിലയിരുത്തി.
പുറകില്‍ ഒരുകാലൊച്ച..!
ആടയാഭരണങ്ങള്‍ അഴിച്ചുവച്ച്, വീട്ടിലെ യൂണിഫോമായ നീല നൈറ്റിയില്‍ പൊണ്ടാട്ടി മുന്നില്‍..!
പിന്നീട്  ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചായി ഇന്‍ സ്പെക്ഷന്‍..!
                           അടുക്കളയുടെ മൂലയില്‍ ഒരുമുറത്തില്‍ , ശേഷിച്ച പച്ചക്കറികള്‍ നീക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. അതില്‍ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു പാവം ഐറ്റം. ബീറ്റ് റൂട്ട്. പണ്ടൊക്കെ ഇത് സാമ്പാറില്‍ ചേര്‍ക്കുമായിരുന്നു . ചുവപ്പു നിറം സാമ്പാറില്‍ പടരുന്നതുകൊണ്ട്  ഈ പാവത്തിനെ ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവരും തഴയുന്നു.
“നമ്മുടെ വകയായി ഒരൈറ്റം കൂടിയായാലോ..?”- ഞാന്‍ ഭാര്യയോട് ആരാഞ്ഞു.
“ ഇനീപ്പോ അതിനു സമയോണ്ടോ..?”
“ ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ്..അത്രയേ വേണ്ടൂ..”
“ഈ അഞ്ചുമിനിറ്റുകൊണ്ട് എന്തുണ്ടാക്കാനാ..?”
“ അതൊക്കെ  കാട്ടിത്തരാം..”-  പാചകത്തിലും,ലൊട്ടുലൊടുക്കു വിദ്യകളിലും ഭര്‍ത്താവിന്നുള്ള നൈപുണ്യത്തില്‍  വിശ്വാസമുള്ളതിനാല്‍ അവള്‍ ‘യേസ്’ മൂളി.
“ എന്തു വേണേലു മായിക്കോ ..ആദ്യം ഈ ഡ്രസ്സ് ഒന്നു മാറിവാ..ഉടുക്കാനുള്ളത് ഞാനവിടെ എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്...”
“ ഓക്കേ.. ഞാന്‍ വരുമ്പോഴേക്കും ദാ ഈ സവാള തീരെ പൊടിയാക്കി അരിഞ്ഞു വച്ചോളൂ..”
ഒരു ചെറിയ സവാളയെടുത്ത് ഏല്‍പ്പിച്ച് ഞാന്‍  പുറത്തു കടന്നു.
ലുങ്കിയും ഷര്‍ട്ടും, തലയില്‍ ഒരു വട്ടക്കെട്ടുമായി ഞാനെത്തുമ്പോഴേക്കും ,പറഞ്ഞ പണി വ്യത്തിയായി ചെയ്ത് വച്ച്  ശ്രീമതിയിരുന്നു മൂ‍ക്ക് പിഴിയുന്നു..!
“ എന്തിനാ നീ കരേണത്..? സങ്കടം സഹിക്കണില്ലെങ്കില്‍..ദാ ഇതുകൂടെ അരിഞ്ഞു താ..!”
മുറത്തില്‍ നിന്നും ഒരു ബീറ്റ് റൂട്ട് എടുത്ത് ഞാന്‍ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു.
സവാളയരിഞ്ഞ ‘സങ്കടം’ മറന്ന് ,ബീറ്റ് റൂട്ട് തൊലികളഞ്ഞ് അരിയുമ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ അലമാരിയില്‍ നിന്നും ചെറിയ ഒരു ഭരണി കണ്ടെടുത്തു.
അതില്‍നിന്നും നല്ല കട്ട തൈര് വെള്ളമൊട്ടുമില്ലാതെ ഒരു പാത്രത്തിലേക്കു പകര്‍ന്നു.
പിന്നെ ഒരു പച്ചമുളക് കഴുകി അരിയാനേല്‍പ്പിച്ചു.
മറ്റ് ആഘോഷക്കമ്മറ്റിക്കാരെല്ലാം. ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ച് അവിടിവിടെയായി സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
“ ആരും വേണ്ടാ..ഇത് ഞങ്ങള് തന്നേ..ചെയ്തോളാം..!”-എന്ന അവളുടെ താക്കീത് കേട്ട് മാറിനില്‍ക്കുകയാണ് പാവങ്ങള്‍.
“ഹും...!മിണ്ടാപ്പൂച്ചയായിരുന്നോള് .കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ പുലിയായി..പുലി..!!“
അളിയന്‍ ചെക്കന്റെ പ്രസ്ഥാവനക്ക് അനിയത്തിയുടെ വക സപ്പോര്‍ട്ടുംകിട്ടി.
“ഞാനാരാ..മോള്..! എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഭാര്യ എന്നെ നോക്കി..!”
“ഒന്നു വേഗാവട്ടേ....“-ഞാന്‍ ധ്യതികാട്ടി
“ദാ..കഴിഞ്ഞു..”- അവള്‍ ബീറ്റ് റൂട്ട് അരിഞ്ഞത് നീക്കി വച്ചു.
“ അതുപോലെ മുളകും അരിയണം..!”
“ മുളക്  മാത്രം ഏട്ടനരിഞ്ഞോളൂ..എന്റെ കൈ പുകയും..!”
അവളുടെ വിശദീകരണം കേട്ട് ഞാന്‍ ചിരിച്ചു. പിന്നെ മറ്റുള്ളവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു.
“ എടീ മണ്ടീ ഞാനരിഞ്ഞാലും.. പുകയുന്നത് നിനക്കു തന്നാ..!!”
“ശ്ശീ..ഒന്നു പോ..!”-കൈമുട്ടു കൊണ്ട് അവളെന്നെ തള്ളിമാറ്റി. പിന്നെ മുളക് അരിയാന്‍ തുടങ്ങി.
അരിഞ്ഞുവച്ച ബീറ്റ് റൂട്ടും സവാളയും ഒരു ചെറിയപാത്രത്തിലാക്കി അതിലേക്ക് മൂന്നു നാലു സ്പൂണ്‍   കട്ട തൈര് ഒഴിച്ച് പാകത്തിന് ഉപ്പും ചേര്‍ത്ത് സ്പൂണു കൊണ്ട് തന്നെ ചേര്‍ത്ത് ഉടച്ചു. പിന്നെ അരിഞ്ഞ പച്ചമുളകും ,രണ്ട് കറിവേപ്പില കൈകൊണ്ട് തന്നെ കീറി തിരുമ്മി അതും ഇട്ട് ഒന്നു കൂടി ഇളക്കി ചേര്‍ത്തു.
“ ദാ തൊടു കറി തയ്യാര്‍..!”
“ഇത്രേ യുള്ളു..?”-ഭാര്യക്ക് അതിശയം.
“ ഇത്രേം മതി.ഒന്നു ടേസ്റ്റ് നോക്കിയെ..”
ഒരു  കുഴിഞ്ഞ ചില്ലു പാത്രത്തില്‍ ,നല്ല കളര്‍ഫുള്ളായിരിക്കുന്ന തൊടുകറി സ്വാദ് നോക്കി അവളെനിക്കു “ഗ്രേറ്റ്” സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റു തന്നു. പിന്നെ മറ്റുള്ളവരും അതില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു.
ഇലയില്‍ മറ്റു തൊടുകറികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഇടിവെട്ടു കളറുമായി  അവനും സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
“പച്ചടി, കിച്ചടി..ഇതൊക്കെ അറിയാം...അളിയനുണ്ടാക്കിയ ഈ കറിയുടെ പേരെന്താ..?“
ഊണിനിടയില്‍ അളിയന്‍ ചെക്കന്റെ  ന്യായമായ സംശയം.
“ ഓ..അതിനിപ്പോ പ്രത്യേകിച്ച് പേരൊന്നുമില്ല.. നീ..വേണങ്കി..ബാബൂന്ന് വിളിച്ചോ..”
ഞാന്‍ അങ്ങനെ  പറഞ്ഞ്  ഒഴിഞ്ഞെങ്കിലും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പോഴും അത്          
“ അളിയന്റെ കറി”  എന്ന പേരില്‍ അവിടെ വിലസുന്നു..!!        
                                                                                              *
 

കുറിപ്പ്:
തൈര് വെള്ളം ചേരാത്തതായാല്‍ അത്യുത്തമം.
ചേരുവകള്‍ എത്രചെറുതാക്കി  അരിയുന്നൊ അത്രയും നല്ലത്.
ആവശ്യമെങ്കില്‍ അല്പം ഇഞ്ചി കൂടെ ചേര്‍ക്കാം.






തിങ്കളാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 01, 2011

ടോണിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട്

          ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാറ് നന്നായൊന്നുലഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആലീസ് കണ്ണു തുറന്നത്.  ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള്‍ കാണുന്നത് പാതിയുറക്കത്തിലിരുന്നു വണ്ടിയോടിക്കുന്ന തന്റെ കണവന്‍ ടോണിച്ചനെ.
“എന്റെ കര്‍ത്താവേ..! “
എന്നൊരു വിളി ആലീസിന്റെ അന്തരംഗത്തില്‍ നിന്നോ  മറ്റോ ബഹിര്‍ഗമിച്ചെങ്കിലും. ഗമിച്ച സാധനം വായ പൊത്തി അങ്ങനെ തന്നെ അകത്തേക്കു വിട്ടു..!അതു വെളിയിലെത്തിയാല്‍ ഒരൊന്നൊന്നര വിളിയായിരിക്കും . കേട്ടപാതി കേള്‍ക്കാത്തപാതി ഇങ്ങേര് സഡന്‍ ബ്രേക്കിടും..അല്ലെങ്കില്‍ വണ്ടിസൈഡിലേക്കു വെട്ടിക്കും.  രണ്ടും അപകടം.ആലീസിന്റെ തലക്കത്തും സെറിബ്രം,സെറിബെല്ലം ,മെഡുല്ലാ ഒബ്ലംഗേറ്റ മുതലായ മുന്തിയതരം സാധന സാമഗ്രികള്‍  ഉള്ളതിനാല്‍  അവരെല്ലാം കൂടെ ഉണര്‍ന്നു പ്രവത്തിച്ചു... ഉടനെ വലതുകൈ നീട്ടി ടോണിച്ചനവര്‍കളുടെ തലക്കു പിറകില്‍ മുടിയിലൂടെ കൈയ്യോടിച്ചു.
ആഹാ.....!എന്തു സുഖം...ടോണിച്ചന്‍ സുഖ ലോലുപനായി..പാതി ഷട്ടറിട്ട കണ്ണുകള്‍ ഫുള്‍ വലിച്ചടക്കാനായി തയ്യാറെടുത്തു.
ഈശോയേ...ഇങ്ങേരെന്നെ കൊലക്കു കൊടുക്കും.ഇതിയാനെ  ഉണര്‍ത്തിയേ പറ്റൂ..
മുന്നിലും പിന്നിലും വേറേ വണ്ടിയൊന്നുമില്ലെന്നുറപ്പു വരുത്തി ആലീസു മെല്ലെ വിളിച്ചു.
“ അച്ചായാ.....”
രാത്രി , കട്ടിലില്‍ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു തലചേര്‍ത്ത്  ആലീസ് വിളിക്കുന്ന ആ ‘ഒരുമാതിരി’ വിളി ടോണിച്ചനു ഫീലു ചെയ്തു..
“ എന്നതാടീ ആലി ക്കൊച്ചേ..?”
ടോണിച്ചന്‍ ..വികാരതരളിതനായി.
“ അയ്യട... ശ്രിംഗരിക്കാന്‍ പറ്റിയ നേരം..!”
“ഉള്ള കള്ളെല്ലാം കുടിച്ചേച്ച്..നിങ്ങളെന്നാ മനുഷേനേ ഈകാണിക്കണത്.?”
ആലീസിന്റെ ശബ്ദം അല്പമൊന്നുയര്‍ന്നു.
അപ്പോത്തന്നെ ടോണിച്ചന്‍ കാണീര്  നിര്‍ത്തി ,സ്ഥല കാല ബോധത്തോടെ ഡീസെന്റായി.
“ശ്ശൊ..ഇതു നേരത്തേയാകാരുന്നു.“  ആലീസ് പിറുപിറുത്തു.

                               ടോണിച്ചന്റെ ഉറക്കംതൂങ്ങല്‍  ആലീസിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി.
“അച്ചായാ, സത്യം പറ...ഞാന്‍ കാണാതെ എത്രയെണ്ണം അകത്താക്കി..?”
“ രണ്ട് ...രണ്ടേ രണ്ടെണ്ണം....അത് നീയും കണ്ടതല്ലേയെന്റാലീസേ...?”  
“അത് ഞാന്‍ കണ്ടാരുന്ന്....കാണാതെ എത്രയാന്നാ ചോദിച്ചേ..?”
“അയ്യേ..ഞാനെങ്ങും കുടിച്ചില്ല....എനിക്ക് വണ്ടിയോടിക്കാനൊള്ളതല്ലെ.....?”
“ജോസൂട്ടീടെ കൂടെ അകത്തേക്കുപോയാരുന്നല്ലോ..അതെന്തിനായിരുന്ന്..?”
“നീയിങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിച്ചാ‍....“  -ടോണിച്ചന് ഉത്തരം മുട്ടി.
“ജോയിമോന്‍ ഒഴിച്ചു വച്ചത്  രണ്ടെണ്ണം നിങ്ങളു കാണാതെ ഞാനെടുത്തു കക്കൂസില്‍ കളഞ്ഞു...”
ആലീസ് തെളിവുസഹിതം തന്നെ പൊക്കുന്നു എന്ന തുണിയില്ലാത്ത സത്യം,ടോണിച്ചന്റെ കെട്ടുവിടാത്ത തലയിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി.
“...അതു കഴിഞ്ഞപ്പളാ നിങ്ങളു രണ്ടാളുംകൂടെ മുങ്ങിയത്.”
ആലീസു നിര്‍ത്തുന്ന ലക്ഷണമില്ല.
“...ചുരുങ്ങിയത്..ഒരാറേഴെണ്ണം...അതുറപ്പാ.”
“ഹൊ...ഭയങ്കരീ...നീ പുലി തന്നെ..പുലി.”
“ഉം..സുഖിപ്പിക്കല്ലേ....സാറൊരു കാര്യം ചെയ്യ് .. വണ്ടി ഇവിടെ നിര്‍ത്ത്. നമുക്ക് ബസ്സേല്‍   പോവാം.”
“ചുമ്മാതിരിയടീ..ഞാനാദ്യായിട്ടാണോ..വണ്ടിയോടിക്കണത്..?”
“ആദ്യായിട്ടല്ലായിരിക്കും...പക്ഷേ.. ഇത് അവസാനത്തേതാക്കരുത്..!”
“മിണ്ടാതിരിയെടീ ..കഴ്വേര്‍ടമോളേ... “  അതല്പം ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു.
അതോടെ ആലീസു നിര്‍ത്തി.
                                       നിര്‍ത്തിയില്ലെങ്കില്‍ വേറെ പല ‘മോളേ’ വിളികളും കേള്‍ക്കേണ്ടി വരുമെന്നുറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടും, ഈ അവസ്ഥയില്‍ അച്ചായന്‍ ബസ്സിലെങ്ങാനും കേറിയാലുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ വലുതായിരിക്കുമെന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ടും കഴ്വേര്‍ടമോള്  തല്‍ക്കാലം ഒതുങ്ങി.
പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊക്കെകണ്ടാല്‍ അതുവിളിച്ചുപറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍..
ആലീസിന്  ഇരിക്കപ്പൊറുതിയുണ്ടാവില്ല.
“...ന്നാലും എന്റച്ചായാ..കാര്യം  അവന്‍ എന്റാങ്ങളയാ.. അവന്റെ മനസ്സു ചോദ്യത്തിന് തന്നെ നിങ്ങള് ഈ പരുവം. അപ്പോപ്പിന്നെ കല്യാണത്തിനെന്തായിരിക്കും..?“  
 മറുപടിയായി ടോണിച്ചനൊന്നും പറയാതെ വണ്ടി സൈഡിലേക്കൊതുക്കി .
“അല്ലച്ചായാ ഞാന്‍ വെറുതേ അങ്ങു പറഞ്ഞന്നെയുള്ളു.... ”
ടോണിച്ചനില്‍ പെട്ടന്നുണ്ടായ ഭാവമാറ്റം ആലീസിനെ ഭയപ്പെടുത്തി.
“നീയങ്ങോട്ടു നോക്കിക്കേടീ  ആലീസേ...”-മുന്നിലേക്ക് തല വെട്ടിച്ച്  ടോണിച്ചന്‍ ആ നടുക്കുന്ന കാഴ്ച ആലീസിനു കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
                               മുന്നില്‍ വളവു തിരിഞ്ഞു ചെല്ലുന്നിടത്ത്  നിര്‍ത്തിയിട്ട ഒരു പോലീസ് വണ്ടി..!അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെയായി ഏമാന്മാര്‍ വണ്ടി തടഞ്ഞ് ക്രമസമാധാനം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു.
പാവം ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ ബുക്കെടുക്കുന്നു..ചിലര്‍ പേപ്പറെടുക്കുന്നു. ബുക്കും പേപ്പറുമില്ലാത്തോർ കീശയിൽനിന്ന്  കാശെടുക്കുന്നു.
“ രൂഭാ ആയിരം പോയടീ ആലീസേ..!”- ടോണിച്ചന്‍ ഒരു പ്രവചനം നടത്തി.
ആലീസിന് സംഗതിയുടെ ഗൌരവം  മനസ്സിലായി.അവരും  തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു  മഹത് വചനം നടത്തിനോക്കി..
“ നിങ്ങടെ ഈ പരുവംകണ്ടാല്‍ ആയിരാല്ല...പൈനായിരം പോകൂന്ന് ഒറപ്പാ..!”
“നിന്റെ കരിനാക്കു ഫലിക്കും....ദേ വരുന്നു മാരണം.”
                             പെന്‍ഷനാകാറായ ഒരു യേമാന്‍  ശുഭപ്രതീക്ഷയോടെ അടുത്തുവന്നപ്പോഴേ ടോണിച്ചന്‍ വണ്ടിയുടെ ജാതകം എടുത്തു കാണിച്ചു. അതുവാങ്ങി,തുറന്ന ഗ്ലാസ്സിലൂടെ ഏമാന്‍ അകത്തേക്കൊരു നിരീക്ഷണം നടത്തി.
“എവ്ടെപ്പോകുവാ..?”
നല്ല മനുഷ്യന്‍ ..ലോഹ്യം ചോദിക്കുന്നല്ലോ എന്ന് ആലീസു കരുതി.
താന്‍ വായ് തുറന്ന് എന്തേലും പറഞ്ഞാല്‍.. മണമടിച്ച് യേമാന്‍ പൂസ്സാകുമെന്നുറപ്പുള്ളതു കൊണ്ട് ടോണിച്ചന്‍ ഒന്നു പരുങ്ങി. ഈ സമയത്താണ് ഒരു ഹത ഭാഗ്യന്‍ ബൈക്കിന്മേല്‍ കൂട്ടാളിയേയും വച്ച്  ഹെല്‍മറ്റില്ലാതെ ഓവര്‍ സ്പീഡില്‍ ‍പറന്നുവരുന്നത് യശമാന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടത്.  
ആഹാ.. ഓഹോ..!  ഉത്സാഹത്തോടെ അവനു ചാര്‍ത്താനുള്ള തലവിധി കണക്കുകൂട്ടിക്കൊണ്ട്  അദ്യേം അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി.
ഇപ്പോള്‍ ടോണിച്ചന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു ലഡു  അല്ല ,ഗ്രീന്‍ലേബലിന്റെ  ഒരു പൈന്റ് പൊട്ടി..! അടുത്തനിമിഷം ‍ വണ്ടിയുടെ  ഡാഷ്ബോര്‍ഡില്‍ നിന്ന്  ഒരു ചെറിയ പാക്കറ്റ് എടുത്ത്  തുറന്ന് അതിലെ ദ്രാവകം വായിലേക്കൊഴിച്ചു.
നിരന്തര പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഏതോ മഹാനായ  കുടിയന്‍, കള്ളുകുടി പുറം ലോകമറിയാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി കണ്ടു പിടിച്ച ഇന്‍സ്റ്റന്റ് രക്ഷാകവചം*..!                            
കേവലം ഒരുരൂപാ മാത്രം വില വരുന്ന ഒരുപാക്കറ്റ് പാരച്ചൂട്ട് വെളിച്ചെണ്ണ.
അന്തം വിട്ടു നോക്കിയിരുന്നതല്ലാതെ ആലീസിന്റെ മനസ്സില്‍  ലഡു പോയിട്ട് ഒരു ജീരക മുട്ടായി പോലും പൊട്ടിയില്ല.
ഈ സമയം ഇരതേടിപ്പോയ പോലീസ്  വിയശ്രീ ലാളിതനായി തിരിച്ചുവരുന്നു.
പാവം ഇര കരഞ്ഞുവിളിച്ച് ,ബൈക്കും തള്ളിക്കൊണ്ട് മുന്നില്‍  വല്യേമാന്റെ അടുത്തേക്കു നീങ്ങി.
“ദാണ്ടെ ..ഇതേലേക്കൊന്നൂതിക്കേ..”     പോലീസേമാന്റെ കയ്യില്‍ ഡിക്റ്റെറ്റര്‍..!
ആലീസിന് ഇത് പുത്തന്‍ അനുഭവം..
ടോണിച്ചന്‍ ഒന്നു ശങ്കിച്ചെങ്കിലും...വളരെ നിഷ്കളങ്കനായി മെല്ലെ ഒന്ന് ഊതിനോക്കി..
“ഭൂ......!”
“അതു പോരല്ലോ ..ഒന്നു ശക് തിയായിട്ട് ഊത്.”   യേമാന്റെ വക പ്രോത്സാഹനം.
ആദ്യ പരീക്ഷണം വിജയിച്ച സന്തോഷത്തില്‍ ടോണിച്ചന്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ വീണ്ടും ഊതി.
“ഭ്ഭൂ....ഭ്ഭൂ....!”
ഒരു ‘പീ..പീ’ ശബ്ദത്തിനായി യേമാന്‍ കൊതിച്ചെന്നുറപ്പ്..! 
യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തന ക്ഷമതയില്‍ ഏമാന് സംശയം.
ഡിക്റ്റെറ്റര്‍ ചെവിയോടു ചേര്‍ത്ത് കുലുക്കി  കേടില്ലെന്നുറപ്പുവരുത്തി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“ ഒന്നൂടെ ഊതിക്കേ.!”
“ഒന്നോ രണ്ടോ..ആവാല്ലോ..”  ടോണിച്ചന് ആവേശം.
ഡിക്റ്റെറ്റര്‍ കയ്യില്‍ വാങ്ങി ടോണിച്ചന്‍  പലതവണ ഊതി..!
ദെയര്‍  ഈസ്  നോ എനി ..’പീ..പീ...’!!
ആവേശം മൂത്ത് ആലീസിന്റെ ചുണ്ടിനു നേരേ നീട്ടിപ്പറഞ്ഞു ..
“ വേണങ്കി.. നീയും ഊതിക്കോടീ...വെർതേ ഒരു രസത്തിന് ”
“യ്യോ..വേണ്ടേ..യ്..!”
ആലീസ് വായ് തുറന്നപ്പോള്‍  യേമാന്‍ കാത്തിരുന്ന ആ മധുര സ്വരം..!
“പീ..പീ....പീ ... !”
ആലീസ് മാഡം  വായ് പൊത്തിക്കൊണ്ട് മറുവശത്തേക്കു കുനിഞ്ഞു.
“ച്ലിം...ങ്..“
ടോണിച്ചന്റെ മനസ്സില്‍ ഇത്തവണ പൈന്റിനു പകരം  പൊട്ടിയത് വെറും കാലിക്കുപ്പി..!
നാട്യ ശാസ്ത്രത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ രസങ്ങളും, പിന്നെ  ശ്രീമാന്‍ ജഗതിശ്രീകുമാര്‍ സ്വന്തമായി കണ്ടു പിടിച്ച  അണ്ടു സ്പെഷ്യല്‍  ഐറ്റങ്ങളും  നിമിഷ നേരത്തില്‍ ടോണിച്ചന്റെ മുഖത്തു മിന്നി മറഞ്ഞു.
                 ടോണിച്ചനും മൂത്ത അളിയന്‍ ജോസൂട്ടിയുംകൂടി തീര്‍ത്ത ഒരുകുപ്പി ഗ്രീന്‍ ലേബല്‍ വിസ്കി യുടെതരിപ്പ് അനിക്സ്പ്രേയുടെ പരസ്യം പോലായി.
“ പൊടിപോലുമില്ല കണ്ടുപിടിക്കാന്‍..!”
അതോടെ ഊത്ത്  ഉപസംഹരിച്ച്  ലഹരിമാപിനി തിരികെ നല്‍കുമ്പോൾ ടോണിച്ചന്‍  വല്ലാതെ പരുങ്ങി..
“ ചെലപ്പം...ഇത് കേടായിരിക്കും സാറേ....”
“ ഉം..അതെയതെ..ഇനി ഇവ്ടെ നിന്നാല്‍ .. നിങ്ങടെ തടികൂടെ  കേടാകം...അതോണ്ട്,  മക്കള്  വേഗം വിട്ടോ..!”
കയ്യിലിരുന്ന ആര്‍ സി ബുക്ക്  തിരികെ നല്‍കിക്കൊണ്ട് , യേമാന്‍ ശരിക്കും പറഞ്ഞതാണോ അതോ ഒന്നു താങ്ങിയതാണോ എന്ന് ടോണിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല.
അവൻ വളരെ ദീന പരവശനായി  കാക്കിയെ നോക്കി..!
അത് അത്ര ഗൌനിക്കാതെ യന്ത്രവുമായി  പുലീസ്  അടുത്ത ഇരയെ തേടിപ്പോയി.
                    ആലീസിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന മാനിച്ച് കുരിശു പള്ളീലെ ഗീവര്‍ഗീസു പുണ്യാളന്‍ കുന്തവുമായി കുതിരപ്പുറത്തെത്തി അങ്ങേരെ ഓടിച്ചതാണെന്ന് ടോണിച്ചനു തോന്നിപ്പോയി.
ടോണിച്ചന്‍ സഹധര്‍മിണിയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു.
“ആലിക്കൊച്ചേ..”
“എന്തോ...”   ആലീസിന് വിനയം വല്ലാതെ കൂടി.
“ജോയിമോന്‍ ഒഴിച്ചു വച്ച രണ്ടു പെഗ്ഗ്, മോളെവിടെയാ കളഞ്ഞത്..?”
“ കക്കൂസില്..”
“ ഫ് ഭ...!  കഴ്വേര്‍ട മോളേ...സത്യം പറ..കക്കൂസില്‍ക്കേറി നീയെത്രയെണ്ണം വീശി..?”
“രണ്ട് …...രണ്ടേ രണ്ടെണ്ണം..” ആ മറുപടികേട്ട്  ടോണിച്ചന്റെ കണ്ണുതള്ളി.
തള്ളിയ കണ്ണ് ഒരുവിധം അകത്തേക്കുവയ്ക്കുമ്പോള്‍  ആലീസിന്റെ വിശദീകരണം.
“പത്തിരുവത് കൊല്ലായില്ലേ നിങ്ങടെ കൂടെ.. എനിക്കും പിടിച്ചു നില്‍ക്കണ്ടെ...?”
അകത്തേക്കു വച്ച കണ്ണ് വീണ്ടും പുറത്തേക്ക്.
“ന്റെ തോട്ടറപ്പള്ളി മാതാവേ...ഇവളോടു ഷമിക്കേണമേ..!”
കാറിനുള്ളിലെ മാതാവിന്റെ രൂപം നോക്കി നെഞ്ചില്‍ കൈവച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ടോണിച്ചന്‍ വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കി..!

                                                                                                           *
നിയമ പ്രകാരമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്:  മദ്യം ആണുങ്ങള്‍ക്കുമാത്രമല്ല,
പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കും ഹാനികരമാണ്..!

* രക്ഷാ കവചം- പലരും പരീക്ഷിച്ചു ഗുണമേന്മ ഉറപ്പു വരുത്തിയതാണ്.
അഥവാ ഫെയിലായാല്‍ എന്നെപ്പറയരുത്..!

ശനിയാഴ്‌ച, ജൂലൈ 02, 2011

ടീനേജ് ഗയിംസ്



 മുകളില്‍ കറങ്ങുന്ന ഫാനിന്റെ ചെറിയ ശബ്ദം മാത്രമേ ആ ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍ അപ്പോഴുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.അവനും അവളും പരസ്പരം ഒന്നും ശബ്ദിച്ചില്ല. അരുതാത്തതു സംഭവിച്ചതിലെ കുറ്റബോധം അവന്റെ മുഖത്തു നിഴലിച്ചുനിന്നു.
“ സോറി ..സോണിയ …ഞാന്‍...”
അവളുടെ രൌദ്രഭാവം അവനെ തുടരാനനുവദിച്ചില്ല..
“വേണ്ടാ ..വേണ്ടാന്ന് ഞാനെത്ര പറഞ്ഞെതാ..എന്നിട്ടും നീ....”
ശരിയാണ് അവള്‍ എതിര്‍ത്തിട്ടും ഞാനാണ്....ശ്ശേ...!
‍തന്റെ ഏറെ നേരത്തെ  നിര്‍ബന്ധത്തിനു മുന്നില്‍ അവള്‍  പതിയെ വഴങ്ങുകയായിരുന്നു.
സ്വയംനിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയാതെപോയ നിമിഷങ്ങളെ അവന്‍ മനസ്സാ ശപിച്ചു.
                     മൂന്നുമണിക്ക് കോളേജില്‍നിന്നും ഇവളെയിരുത്തി ബൈക്കില്‍ പോരുമ്പോള്‍ ഈ ‘ലഞ്ച് ഗാര്‍ഡന്‍’ ഹോട്ടല്‍ തന്നെയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം .ഒരു ജ്യൂസ് അല്ലെങ്കില്‍ ഐസ്ക്രീം.. അത്രയേ ചിന്തിച്ചുള്ളു. പക്ഷേ...ഇവിടെ ,ഈ മുറിയുടെ വിജനത...ഇവളുടെസാമീപ്യം എല്ലാം എല്ലാം  ഉള്ളിലെ വികാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചതേയുള്ളു..!
“എന്തായാലും കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു..ഇനി ഇവിടിരുന്നു നേരം കളയണ്ടാ...ആരേലും കാണുംമുന്‍പേ..”
എങ്ങിനെയും അവന്‍ അത്രയും പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“എത്രനിസ്സാരമായി നീ പറയുന്നു അബീ....! വീട്ടിലേക്ക് ഞാനെങ്ങിനെ....”
അവള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ നിര്‍ത്തി.
“ ഒക്കെ ശരിയാക്കാം..”
ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ അവന്‍ എഴുന്നേറ്റു.
ഊര്‍ന്നിറങ്ങിയ ഷാള്‍ മാറത്തേക്കു വലിച്ചിട്ട്  പിന്നാലെ അവളും.!
                ചേര്‍ന്നിരുന്നുള്ളയാത്ര അവളുടെ പരിഭവം തെല്ലൊന്നു കുറച്ചിരുന്നു.
ബൈക്കിനു പിന്നില്‍നിന്നിറങ്ങിയ അവളെ അവന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.
“ .. പറഞ്ഞപോലെ...നാളെ പത്തുമണിയാവുമ്പോഴേക്കും മറ്റക്കര ജംഗ്ഷനിലെ രാധികാ ക്ലിനിക്കിന്റെ  ഫ്രണ്ടില്‍ എത്തുമല്ലോ അല്ലേ..?“
“ഞാനെത്താം..”-അവളും ആ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
അവന്റെ നോട്ടം തടയാനെന്ന വണ്ണം അവള്‍ വീണ്ടും ഷാള്‍വലിച്ചിട്ടു. പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി,യാത്രപറഞ്ഞു .                       
                         പിറ്റേന്ന് , സാമാന്യം തിരക്കുള്ള ആ ക്ലിനിക്കിന്റെ  മുന്നില്‍ അധികം കാത്തുനില്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ല അവന് . മുന്നിലെത്തിയ ചുവപ്പുമാരുതിക്കാറില്‍ നിന്നും അവളിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് അവന്‍ നടുങ്ങി.  
കാറില്‍ അവളുടെ പപ്പയും, മമ്മിയും..!
കുരുത്തംകെട്ടവള്‍ ഇവരോടു പോയി പറഞ്ഞോ ആവോ..? ദൈവമേ.. ഞാനിപ്പോ എന്താ..പറയേണ്ടത്...! അവനു വല്ലാതെ വീര്‍പ്പു മുട്ടി.
പരിചയക്കാരെങ്കിലും.അവരെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ അവന് വല്ലാത്ത പ്രയാസം തോന്നി.
അവളടുത്തുവരുമ്പോഴേക്കും കാറിന്റെ   ഗ്ലാസ്സ് താണു..
“ക്ലാസ്സും കഴിഞ്ഞ് അണ്ടുപേരുംകൂടെ എവിടാടാ കറക്കം...?”-ടോം അങ്കിളിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവനൊന്നു പരുങ്ങി.
“അങ്കിള്‍..അത് പിന്നെ.......”  മറുപടിക്കായി‍ അവന്‍ വാക്കുകള്‍ പരതി.
“എടാ പോത്തേ.. നീയെന്തിനാടാ ഇവള്‍ക്ക്  പൊറോട്ടേം ചിക്കനും വാങ്ങി കൊടുക്കാന്‍ പോയേ”.?
അങ്കിളിന്റെ പതിവു ശൈലിയിലുള്ള ചോദ്യം അവനു തെല്ലു ധൈര്യം പകര്‍ന്നു.
“അല്ലാ അങ്കിളെ.. നല്ല വെശപ്പുണ്ടായിരുന്നു..അതാ ..ഞാന്‍..“
ഒന്നു നിര്‍ത്തി അവന്‍ അവളെ നോക്കി.പിന്നെ തുടര്‍ന്നു.
“ഇവള്  ചിക്കന്‍കറി  വാരിവലിച്ച്  ചുരിദാറില്  വീഴ്ത്തൂന്ന് ഞാനറിഞ്ഞോ..!”
അവന്‍ തന്റെ ഭാഗം ന്യായീകരിച്ചു .
“നാലായിരത്തഞ്ഞൂറു രൂപേടെ ചുരിദാറാ അവള്  നശിപ്പിച്ചത്....... നീതന്നെ  വാഷിങ്ങിനു കൊടുത്തേര്..!”
സൂസിയാന്റിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശം കേട്ട് അവനു ചിരിവന്നു.
“ ഹല്ല...ഇവളുടെ കൂട്ടുകൂടിയ എനിക്കിതുതന്നേ വേണം...” അവന്‍ പ്രതികരിച്ചു.
കൈയ്യിലെ പാക്കറ്റു നല്‍കുമ്പോള്‍ അവള്‍ അടക്കംപറഞ്ഞു
“കൊണ്ടുപോയി  കൊടുക്കടാ പോത്തേ..!”
“നീ പോടീ ..മരമാക്രീ...!” -അപ്പോഴേക്കും സൂസിയാന്റി ഇടപെട്ടു.
“ഇനി അവനോട്  അടിവയ്ക്കാതെ  വാടീ ഇങ്ങോട്ട്..!”
അവള്‍ അവനുനേരേ മുഖം വക്രിച്ചു ക്കൊണ്ട്, കുസ്യതിച്ചിരിയോടെ  കാറില്‍ കയറി ഡോറടച്ചു .പിന്നെ വെളിയിലേക്കു കൈ വീശി. കൂട്ടുകാരിയുടെ കറപുരണ്ടചുരിദാറുമായി അവന്‍  ക്ലിനിക്കിനരികിലുള്ള ഡ്രൈക്ലീനിംഗ് ഷോപ്പിലേക്കു കയറി...!
                                                                  *

ശനിയാഴ്‌ച, ജൂൺ 11, 2011

ഓര്‍മിക്കാനൊരു കഥ

                 വടക്കുനിന്നെത്തിയ രാത്രിവണ്ടിയിലെ യാത്ര അയാളില്‍ കുറച്ചെങ്കിലുംആശങ്ക ഉണര്‍ത്തിയിരുന്നു.റെയില്‍‍വേ പ്ലാറ്റുഫോമില്‍നിന്ന് വെളിയിലിറങ്ങി ഇരുളിന്റെ മറപറ്റി നാട്ടുവഴിയേ വേഗം നടന്നു .കഴിഞ്ഞ കുറേ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ തന്റെ നാടിനുണ്ടായ മാറ്റം ഊഹിക്കാനല്ലാതെ ഇരുട്ടില്‍ ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാന്‍ അയാള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.
റെയില്‍പാളത്തിനു സമാന്തരമായിപ്പോകുന്ന വഴി..അത് പാളത്തിനോടുചേര്‍ന്നും അല്ലാതെയും നീണ്ട് ഇരുളില്‍ ലയിച്ചുകിടന്നു. ആറുവര്‍ഷങ്ങള്‍..ആറുയുഗങ്ങളായിരുന്നുതനിക്ക് . വടക്കേന്ത്യയിലെ ഒരു നഗരാതിര്‍ത്തിയില്‍ വ്യവസായമേഖലയിലെ കൊച്ചു കമ്പനിവളപ്പില്‍ കെട്ടിയിട്ടു ഞാന്‍  എന്നെത്തന്നെ..!  പ്രതികാരമായിരുന്നു എന്നോട്..!!അറിവില്ലായ്മയെങ്കിലും, ചെയ്തത് തെറ്റെന്ന ബോധം ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും  ഹ്യദയംനോവിച്ചിരുന്നു . ചുറ്റും ചുവടുവച്ച കൌമാര ഘോഷങ്ങള്‍ തനിക്കന്യമാക്കിനിര്‍ത്തി. വീട്..ബന്ധങ്ങള്‍..എല്ലാം എല്ലാം സ്വയം ഇല്ലാതാക്കുകയായിരുന്നു.അജ്ഞാതവാസം..!അതാണു ശരി.തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെയുള്ള ജീവിതം. ഒരുപരിധിവരെ അതുവിജയിച്ചു .ഇപ്പോള്‍ താനതവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്.ഒരിക്കല്‍.....,
ഒരിക്കലെങ്കിലും തനിക്കവനെയൊന്നുകാണണം. തന്റെ മനസ്സില്‍ ഇരുട്ടുനിറച്ചവനെ..!
              ദൂരെനിന്നും  വടക്കോട്ടുപോകുന്നവണ്ടിയുടെ ഇരമ്പല്‍.അത് അടുത്തുവരുന്നു.. ശക്തിയേറിയ പ്രകാശം പിന്നില്‍ പതിച്ചു. മുന്നില്‍ പാളത്തില്‍നിന്നും ഊര്‍ന്നിറങ്ങിയ കരിങ്കല്‍ചീളുകള്‍ക്കുമുകളില്‍ തന്റെ  കറുത്തനിഴല്‍ ..! ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആശബ്ദം  മുന്നിലേക്കു പാഞ്ഞുപോയി. ഒരിക്കല്‍ ഇതുപോലൊരുവണ്ടി..അതിലെ തിരക്കേറിയ കംപാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍  ഭയപ്പാടോടെ  ഞാനുമിരുന്നു...ലക്ഷ്യമറിയാതെ...! എങ്ങിനെയെങ്കിലുംരക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു... വയ്യ എനിക്കാരെയും കാണാന്‍..!!അന്ന്  കാലാവധി തീര്‍ത്ത് ദുര്‍ഗുണപരിഹാര പാഠശാലയുടെ പടികളിറങ്ങി നാടുവിട്ടകലുകയായിരുന്നു.മാതാപിതാക്കളില്‍നിന്ന്..!മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്ന്..!! അവിടെ എല്ലാവരേയും ഞാന്‍ മന:പ്പൂര്‍വം മറന്നു.
                              ട്രെയിയിന്‍പോയതോടെ  തുറന്നിട്ട  റെയില്‍വേ ഗേറ്റുകടന്ന് ഏതാനും വാഹനങ്ങള്‍ അങ്ങിങ്ങു നീങ്ങി.  ഇരുട്ടിനു കനം കൂടുന്നു. ഇവിടെ വലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ്..ഇരുപുറവും കാടുനിറഞ്ഞ ഇടുങ്ങിയവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടുപോയാല്‍  അപ്പുറത്ത് റോഡിലേക്കെത്താം.വഴിയില്‍ ഉയര്‍ന്നുനിന്ന പാറക്കല്ലില്‍  തട്ടി കാല് വേദനിച്ചു  ഹ്യദയത്തിലെ രക്തമൊലിക്കുന്ന മുറിവുകളില്‍ ആ വേദന തീര്‍ത്തും ലയിച്ചുചേര്‍ന്നു. ദൂരെനിന്നു കണ്ടു ആ വീടാകെ ദീപാലങ്കാരങ്ങള്‍..എന്തോ ആഘോഷമാണ്..മുറ്റത്തെ പന്തലില്‍ പാട്ടും മേളവും.  .. അതെ..വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് തന്റെ‍കൂട്ടുകൂടിനടന്നബാലുവേട്ടന്റെ..കല്യാണഘോഷം..!
                                        കാതുകളില്‍ ഒരാരവം. പണ്ട്, ഈ വഴിയില്‍ക്കൂടി വിലങ്ങണിഞ്ഞ് പോലീസകമ്പടിയോടെ ഞാന്‍..! പിന്നില്‍ അമ്മയുടെ തേങ്ങലുകള്‍..!നാട്ടാരുടെ  പരിഹാസവാക്കുകള്‍..കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍.. കൂക്കിവിളികള്‍..‍എല്ലാം..എല്ലാം ..ഞാന്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി. ഞാനായിരുന്നല്ലോ കുറ്റവാളി....!
                    ആഘോഷങ്ങള്‍ മറികടന്ന്  മുകളില്‍ബാലുവേട്ടന്റെ  മുറിവാതിക്കല്‍എത്തി...ഇവിടെഎല്ലാം തനിക്കു പരിചിതമാണ് . ഇപ്പോള്‍തന്നെയാരും തിരിച്ചറിയാതിരുന്നത് വലിയൊരല്‍ഭുതമായി അയാള്‍ക്കുതോന്നിയില്ല. അകത്തുനിന്നും കുറ്റിയിട്ട കതകില്‍ മെല്ലെത്തട്ടി.അതു തുറക്കപ്പെട്ടു.
മദ്യക്കുപ്പികളും..എരിയുന്ന പുകയിലച്ചുരുളുകളും...പിന്നെ കുറേ കൂട്ടുകാരും..!
ആഹ്ലാദചിത്തരില്‍നിന്നും ബാലുവേട്ടനെ  തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാന്‍ മാത്രം താന്‍  ആ  മുഖം മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ..! നിശബ്ദത...!  തന്റെ ആഗമനം ആ മുറി നിശബ്ദമാക്കി.
ബാലുവിനോട് സ്വകാര്യ സംഭാഷണത്തിന് അനുവാദം 
തേടിയപ്പോഴേ.. മറ്റുള്ളവര്‍ മുറിവിട്ടു.
മദ്യലഹരിയിലല്ലെങ്കില്‍പ്പോലും തന്നെയിയാള്‍ തിരിച്ചറിയില്ലെന്നുറപ്പാണ്..
                    ഒരുമാറ്റവുമില്ല.. കട്ടില്‍ കസേര..മേശ കമ്പ്യൂട്ടര്‍.... എല്ലാം അതേപോലെതന്നെ. അന്ന്..ആദ്യമൊക്കെ അല്‍ഭുതവും ആകാംഷയുമായിരുന്നു അയല്‍ വീട്ടിലെ ബാലുവേട്ടനോട്...പിന്നെ പതിയെ പതിയെ തന്റെ ചെയ്തികളെ,വികാരങ്ങളെ, ബാലുവേട്ടന്‍ നിയന്ത്രിക്കുകയായിരുന്നു..!നല്ലതു തിരിച്ചറിയേണ്ട ആ ചെറുപ്രായത്തില്‍  മനസ്സില്‍ നിറച്ചുതന്നതെല്ലാം വിഷവിത്തുകള്‍...രഹസ്യസിനിമകളുടെ മായാവലയത്തിലേക്ക് പിന്നെഞാനാനയിക്കപ്പെട്ടു...എല്ലാമെല്ലാം യാധാര്‍ധ്യബോധത്തോടെ ,ആവേശത്തോടെ ഞാനുള്‍ക്കൊണ്ടു...പ്രോത്സാഹനം...അതെന്റെ പ്രയാണത്തിനു കരുത്തേകി.....കൌമാരത്തിലെപരീക്ഷണങ്ങള്‍..കണ്ടുപിടുത്തങ്ങള്‍.. എല്ലാം എന്നിലൂടെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു ബാലുവേട്ടന്‍...
“ആരാ..മനസ്സിലായില്ലല്ലോ..!”- ബാലുവേട്ടന്റെ ശബ്ദം...അല്ല ഞാനിപ്പോള്‍  ഇവന്റെ താളത്തിനാടിയ, ആ പതിമൂന്നുകാരനല്ല...ഇവന്‍ ,ഇവനനെന്റെ ശത്രുവാണ്..
വാതില്‍ തഴുതിട്ട് മുന്നിലേക്കടുത്ത് അടക്കിയ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു..
“ഞാനാടാ... നിന്റെ പഴയ അനുമോന്‍...!”
“ നീ ഇല്ലാതാക്കിയില്ലേ എന്റെ ജീവിതം...ഇപ്പോ...നിന്റെ ജീവന്‍..അതുഞാനെടുക്കുന്നു..!” ഒരുഞെട്ടലില്‍ നിന്നുണരും മുന്‍പേ കയ്യില്‍ കരുതിയ ആയുധം ബാലുവിന്റെ നെഞ്ചിലാഴ്ന്നിറങ്ങി..!
അലറിത്തെറിച്ചപ്രതിയോഗിയെ നിശബ്ദനാക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക് ഒട്ടൊന്നു ശ്രമിക്കേണ്ടിവന്നു.!!
മല്പിടുത്തത്തില്‍ വായപൊത്തി കട്ടിലേക്കമര്‍ത്തിയബാലുവിന്റെ അവസാന ഞരക്കത്തില്‍..
അയാളാ ശബ്ദംകേട്ടു...!! കുത്തിനിറച്ച വികാര പരാക്രമങ്ങളില്‍പ്പെട്ട് പണ്ട് തന്റെ കൈകളില്‍ പിടഞ്ഞമര്‍ന്ന ഒരുപാവം നാലുവയസ്സുകാരിയുടെ വിറയാര്‍ന്ന രോദനം...! തോളിലും തലയിലുമേറ്റി താനുള്‍പ്പടെ കൊഞ്ചിച്ചു ലാളിച്ച പൊന്നോമനയുടെ അവസാന വിളി..“അനൂട്ടാ..!!”
അയാള്‍ പെട്ടന്നു കൈവലിച്ചു ..പാതികൂമ്പിയ അവളുടെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണുകള്‍ തന്നെഇപ്പോഴും പിന്തുടരുന്നു..
ഇവിടെനിന്നും പുറത്തുകടക്കണം.. മുഖത്തു ചീറ്റിത്തെറിച്ച ചോര തുടച്ചുനീക്കി,പുറത്തെ
ആഹ്ലാദങ്ങള്‍ക്കരികിലൂടെവെളിയിലെത്തി, ഇരുട്ടിലേക്കൂളിയിടുമ്പോള്‍..പുറകില്‍ ആഘോഷങ്ങള്‍ അലമുറയിലേക്കു വഴിമാറുന്നത് അയാള്‍ വ്യക്തമായറിഞ്ഞു..
                          പാളങ്ങളുടെ സമാന്തരങ്ങള്‍ക്കു നടുവിലൂടെ വളരെവേഗം അയാള്‍നടന്നു .മുന്നില്‍ ഇരുളിനെ കീറിമുറിച്ച് വണ്ടി വരുന്നു. താന്‍ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കടുക്കുകയാണെന്ന ചിന്ത അയാളുടെ വേഗത കൂട്ടി...ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഓടുകയാണ്..ഭാരമില്ലാത്ത ഹ്യദയവുമായി....ഒഴിഞ്ഞടങ്ങിയ മനസ്സുമായി...കാലങ്ങളായി താന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന  ആ മുഹൂര്‍ത്തത്തിലേക്ക്...! വീണ്ടും പാതിയടഞ്ഞ രണ്ട് കുഞ്ഞിക്കണ്ണുകള്‍..യാചന പോലൊരുവിളി.. “അനൂട്ടാ..!!”ഇരമ്പിയടുത്ത മരണത്തിനു മുന്നിലും അത് ഒരിക്കല്‍ക്കൂടിക്കേട്ടു...പിന്നെ,
ചിതറിത്തെറിച്ച അയാളുടെ ചോരത്തുള്ളികള്‍ ചുറ്റുംകട്ടപിടിച്ച ഇരുളിലേക്കു ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നു....!!

                                                                                                                        *

വ്യാഴാഴ്‌ച, മേയ് 05, 2011

മരണാനന്തരം

                                              


“ഹലോ..പ്രതീപേ...നീയെവിടെയാ..?”
“ ഞാന്‍ വണ്ടിയേലാ..എന്താടാ..?”- പ്ലാങ്കണ്ടത്തിലെ ഓനച്ചഞ്ചേട്ടന്റെ വീടിരുന്ന കുന്നിന്‍പുറം ജേസീബിക്ക് കുത്തിമാന്തി ടിപ്പറേല്‍ നിറച്ച്, അതുമായി പടിഞ്ഞാറന്‍ മേഖലയിലെ ഏതോ നെല്പാടം നികത്താന്‍ വച്ചുപിടിക്കുമ്പോഴാണ് ,ഓട്ടോക്കാരന്‍ ജോമോന്റെ വിളി.....
ജോമോന്റെ വോക്കല്‍ ഫ്രീക്വന്‍സിയില്‍ എന്തോ പന്തികേടു മണത്തറിഞ്ഞ ടിപ്പര്‍ സാരഥി ആക്സിലറേറ്ററില്‍നിന്നും കാലയക്കാതെ തന്നെ പ്രതികരിച്ചു....
“ എന്നാടാ....- ##**@  ....... മോനേ“..നിന്റെ വണ്ടി പോലീസു പിടിച്ചോ..?”
“ ഇല്ലെട....ഇത് വേറൊരുകാര്യാ.....”- പ്രതീപന്‍  “വേറൊരു കാര്യം”  കേള്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി മൊബൈല്‍ കാതിലേക്കു മാക്സിമം തിരുകിക്കയറ്റി..! ആകെ സ്റ്റിയറിംഗിലുണ്ടായിരുന്ന  വലതുകൈകൊണ്ട്  എയര്‍ ഹോണിന്റെ ബട്ടനമര്‍ത്തി....അലറിയടുക്കുന്ന ടിപ്പറു കണ്ട് ഭയന്ന്, പള്ളിക്കൂടം പിള്ളേരും, അല്ലാത്ത പിള്ളേരും, സാധാരണ പൌരന്മാരും,പൌരിമാരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ റോഡില്‍നിന്നും എസ്കേപ്പായി...!!
രണ്ടു പിള്ളേരുടെ പടമുള്ള  സൈന്‍ ബോര്‍ഡ് കണ്ടപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയ ഹോണടി, സ്കൂളും കഴിഞ്ഞ്, പിന്നേയും കുറേ ഓടിയിട്ടേ നിര്‍ത്തിയുള്ളു..!!
“ നീയെന്നാന്നു വച്ചാ കാര്യം പറയടാ....”
“..- ##**@- - -മോനേ..നിന്റെയാ ഓണടിയൊന്നു നിര്‍ത്ത്...ചെവിപൊട്ടിപ്പോണ്...!!”
“സ്കൂളിന്റെ മുന്നിലാരുന്ന്.....വല്ല നരന്ത്കളും വട്ടംവെച്ചാ ..എനിക്കു പണികിട്ടും..!!”
“അതേയ്.......രാജൂന്റെ അമ്മ....മരിച്ചു പോയെടാ...!”
“ങേ..ഹേത്..നമ്മടെ മേലേടത്തെ രാജൂന്റെയോ...?”
“ഉം....”
“അയ്യോ..എപ്പോ..?”-
“അരമണിക്കൂറായിക്കാണും..അറ്റാക്കായിരുന്ന്..മെഡിക്കല്‍ ട്രസ്റ്റിലാ...!“
മറുപടിയായി പ്രതീപിന് ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ കഴിയും മുന്‍പേ....എതിരേവന്ന ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോപ്പ് ബസ്സിന്റെ മുന്‍ഭാഗം തകരാതിരിക്കാന്‍ അയാള്‍ ടിപ്പര്‍ ഇടത്തേക്കു വെട്ടിച്ചു....മിനിമം ഗ്യാപ്പില്‍ ഇടിയില്‍നിന്നൊഴിവായി വണ്ടി..മുന്നിലെ ഗട്ടറിലേക്കു കുതിച്ചു ചാടി..!ഇപ്പോള്‍..പൈലറ്റിന്റെ കാല് ആക്സിലറേറ്ററില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പംഒയന്നഞ്ഞു...പിന്നെ തല വെളിയിലേക്കു നീട്ടി  ആ ബസ് ഡ്രൈവറെ മുന്തിയതരം നാലു തെറിവിളിച്ചു...ഭാരമേറിയ ആനാലു തെറികളും..ലക്ഷ്യം കാണാതെ നടുറോഡില്‍ തലകുത്തിവീണുതകര്‍ന്നു..!
ഇടയില്‍ കട്ടായ ഫോണ്‍..വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചു....ജോമോന്‍ വീണ്ടും...
ഇത്തവണ...വണ്ടി ഒതുക്കാന്‍ തന്നെ ആ -ദേഹംതീരുമാനിച്ചു..
റോഡിലേക്കു കയറ്റിസ്ഥാപിച്ച ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റും അതില്‍ തൂങ്ങിയ പരസ്യങ്ങളും പിന്നിട്ട് പള്ളിയുടെ മുന്നിലെ നേര്‍ച്ചക്കുറ്റിയുടെ മുന്നില്‍
വണ്ടിനിന്നു...എതിരേ ടിപ്പര്‍ കണ്ട ഒരു പാവം ബൈക്കുകാരന്‍  അടുത്തുകണ്ട ഒരു ഇടവഴിയിലേക്കു വണ്ടി തിരിച്ചുകയറ്റിരക്ഷപ്പെട്ടു..!
“നീവരൂല്ലേ...?” - മറുതലയ്കല്‍ ജോമോന്‍.
“ പിന്നേ,ഞാനെത്തിക്കോളാം.“ വല്ലാത്തൊരു വേദനയോടെ അയാള്‍ ഫോണ്‍ കട്ടുചെയ്തു.
                  
                                ഉറ്റ ചെങ്ങാതി എന്നതിലുപരി വല്ലാത്തൊരാത്മ ബന്ധം രാജുവുമായുണ്ട്..ആ..അമ്മ..ആ കുടുംബം..എല്ലാമെല്ലാം..തനിക്കത്രയേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്..സഹിക്കാവുന്നതിനപ്പുറമാണീ വാര്‍ത്ത...എങ്ങിനെയാണ് പ്രിയ സ്നേഹിതനെ ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കുക.ഏറിയ ദു:ഖഭാരത്തോടെ അയാള്‍ മുന്നോട്ടൂ ചുവടുവച്ചു.. അങ്ങിങ്ങായി കാത്തു നിന്നവരേയോ...പരിചയക്കാരേയോ ...ഒന്നും അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല ...ചിലര്‍ അടക്കം പറയുന്നു...മറ്റു ചിലര്‍  ”ശ്ശ്...” ശബ്ദമുണ്ടാക്കി അയാളെ പിന്നിലേക്കു വിളിക്കുന്നു....ഒന്നും വകവക്കാതെ അയാള്‍ മുന്നിലെത്തി .. ദീനതയോടെ വിതുമ്പി....
‘ രണ്ട്  ഓ പ്പീ യാറ് ഫുള്ള്...!..”
തൊട്ടുപിന്നില്‍ വിയര്‍ത്തൊലിച്ച് അക്ഷമനായി ‘ക്യൂ ‘നിന്ന പുരുഷ കേസരിയോട് അയാള്‍ മെല്ലെ യാചിച്ചു..
“ ഒരു മരണക്കേസ്സാ ചേട്ടാ..സഹിക്കാന്‍ പറ്റണില്ലേയ്.....!!”

                                                                                    *